| تبليغات | X |
پ.ن:نامه امام روح اله به همسرشان در سفرحج
«تصدقت شوم؛ الهي قربانت بروم، در اين مدت كه مبتلاي به جدايي از آن نور
چشم عزيز و قوت قلبم گرديدم متذكر شما هستم و صورت زيبايت در آينه قلبم
منقوش است. عزيزم، اميدوارم خداوند شما را به سلامت و خوشي در پناه خودش
حفظ كند. [حال] من با هر شدتي باشد ميگذرد ولي به حمدالله تاكنون هرچه
پيش آمد خوش بوده و الان در شهر زيباي بيروت هستم. حقيقتا جاي شما خالي
است. فقط براي تماشاي شهر و دريا خيلي منظره خوش دارد. صد حيف كه محبوب
عزيزم همراهم نيست كه اين منظره عالي به دل بچسبد... ايام عمر و عزت
مستدام. تصدقت. قربانت؛ روحالله.»
خاطراتی از همسر مکرمه امام در خصوص حضرت روح اله
کتاب دشت شقایق های محمد رضای بایرامی اولین کتابی است که در سال 88 می
خوانم، خاطرات سربازیش است در خلال سال 66و 67کتاب خواندنی از آب در آمده و چه خوب موقعی هم هست درست بعد از سفر، وقتی هنوز حال و هوای مناطق
عملیاتی جنوب را دارم. حالا بگذریم که فرصتم تا امتحان محدود است و باید شروع کنم
به خواندن و مرور درس ها.
از بی آبی میگوید از تانکر کوچکی که به خط می
اید و نصف آبش هم در دست انداز ها و چاله چوله ها و تکان های ماشین به هدر میرود و
اندک ابی که میماند کفاف خوردن را هم نمیدهد در گرمای تیر و مرداد 66 چه برسد به
شستن ظرف ها، پس ظرف ها را با روزنامه تمیز میکنند و بالتبع سر وضع رزمندگان قابل
تصور است وقتی یکی از آنها میگوید باید به عقبه برود که یک ماه است حمام نکرده
مورد تمسخر و مزاح دیگران قرار میگیرد که وسواسی شده ای که اینقدر زود به زود به
حمام میروی و قس علی هذا.
و این روزها بیست و دو سه سال بعد وقتی آن مناطق
را میبینم در آخرین روزهای سال و هوای نه چندان گرم منطقه چاره ای نیست سر به
تعظیم فرود آورم در برابر آنها که مردانه ایستادند تا ما بمانیم، مناطق میانی جبهه خوزستان بیابان
بود و حتا در این روزهای اسفند تحملش سخت بود چه برسد به دمای 60 درجه خرداد و
تیرو مردادش.چهره های سوخته خادمان شهدای مستقر در فکه حکایت از آفتاب سوزانی داشت
که آنها را در این چند روز به این روز انداخته بود و ادم را از ارجاع به چهرهای
سیاه شده سربازان و مرزداران مستقردرپاسگاههای مرزی بی نیاز میکند . خادمانی
که روزها بود به علت کمبود اب استحمام
نکرده بودند میگفتند اب با تانکر میاید مخصوص زایران است که تجدید وضویی کنند و به
زیارتشان برسند و حتا آب وضوی خودشان را سهمیه بندی کرده بودند و سید حق داشت که هر جا
که رفتیم تذکر دهد به موقع وضو که برادر شیر آب را درفواصل وضو ببند.
درست بیست و چند سال بعد در حالیکه جنگی نیست و جاده های مواصلاتی اعم جاده های
نظامی و غیر آن اکثرن اسفالته اند امکان اب رسانی میسر نیست و منابع آبی محدود است
منابعی که در خرمشهر و آبادان و اهواز نیز حکم طلا دارد چه برسد در بیابانهای فکه و
چزابه و دهلاویه.
شاید پس از این از مظلومیت ساکنین و بومی های منطقه بیشتر نوشتم
پ.ن: حلول سال جدید را تبریک و تهنیت عرض میکنم و امیدوارم تقویم انتظار در سال 88 متوقف شود
هنوز مشکل قالب اینجا مرتفع نشده است ان
شاالله همین روزها اسباب کشی میکنیم خانه جدید