حالا که دشمن پست، شرم و حیا ندارد

شکر میکنم خدا را زهرا(س) حرم ندارد

 بالا رفتن آستانه تحمل یا بی غیرتی

 یکی از مسائلی که در سالهای گذشته در خصوص جریان حزب اللهی دانشگاه ها مطرح میشد ( هرچند بر دیگر تشکلها و جریانات دانشجویی نیز صدق میکرد) پایین بودن آستانه تحریکشان بود که با کوچکترین حرف و نطق خلاف باورها و عقاید بر می آشوبند و مجلس سخنرانی بر هم میزند و نشریه به آتش میکشد و... و صحبت و راهکار از سوی زعما و ریش سفیدان عرصه سیاست بر جوانان تازه پا در میدان گذارده هماره مبتنی بر این بود که آستانه تحریک خود را بالا ببرید  و ظرفیت شنیدن خیلی حرف های نامربوط را داشته باشید و زود رگ گردنی نشوید و پتانسیل و خشم انقلابیتان را به خاطر هر مسئله کوچکی خرج نکنید

تمام این صحبت ها و نصیحت ها و تجربه اندوزی ها از سالهای نه چندان دور به همراه دوره فترت ۳-۴ ساله حرکت های دانشجویی سبب شده است که جریانات دانشجویی داخل دانشگاه ها دچار آغازی دوباره شوند و خیلی از صحبت ها که روزگاری شنیدنشان به مثابه صدور حکم الحاد وارتداد بود مجددا در سطح نشریات و میتینگهای دانشجویی با غلظتی صدها برابر شنیده شود. گروهی رسمن و علنن خود را مارکسیست بنمامند و دیگر گوشه چهار نفر بر طبل لیبرالیسم بکوبند و جریان حجتیه گروهی را به انواع واقسام ورد ها و دعاها مشغول کند و قماشی هم بر طبل فرهنگ بکوبند که وامصیبتا چرا موسیقی راک در این مملکت شنیده نمی شود و شاید بتوان اینگونه بیان کرد که اولین رگه های گروههای منحرف اخلاقی نظیر رپ و راک و هوی متال با عنوان دانشجویی در حال آغاز فعالیت خود در دانشگاه ها هستند  گروهی به دنبال نام و آرمانهای تهوع آوری نظیر دموکراسی و لیبرال دموکراسی اند

و این را اضافه کنید که بچه مسلمانها نیز با عناوین متفاوت انجمن و جامعه و انجمن مستقل و بسیج و جنبش عدالتخواه و...علمی بلند کرده اند و جماعتی را به خود مشغول کرده اند .همه و همه نشریه چاپ میکنند اعلامیه و بیانیه بر در و دیوار میکوبند و سخنرانی و همایش برگزار میکنند و اگر از امیرکبیر همیشه ملتهب بگذریم سالهاست که نشنیده ایم مجلس سخنرانی بر هم بخورد به خاطر چاپ فلان مطلب در نشریه کار به درگیری بکشد و...

شاید خیلی ها بر این سبیل رفته باشند که شکر خدا آستانه تحریک و تحمل جماعت حزب اللهی بالا رفته است و تاب شنیدن هر چرت و پرتی را دارند و شنیدن خیلی حرف ها حتی به مسخره گرفتن اعتقادات و ارزشهایشان به تک و تا نمی اندازدشان و از این خزعبلات . اما آیا براستی همین گونه است؟

باید اعتراف کرد که مسئله اینگونه نیست که اگر تنها بالا رفتن ظرفیت شنیدن اراجیف بود میبایست حرکتهایی برای پاسخگویی به صورت منطقی در کنار تبین اعتقادات و مسائل مختلف در قالب سخنرانی ها٬ نشریات و...بوجود می آمد و فضای گفتمان حاکم میگردید و یک دیالوگ دو یا چند طرفه میان نحله های مختلف رخ می نمود .لیکن انچه این روزها شاهدیم تبدیل جریانات حزب اللهی به یک پیاده نظام است که تنها  ظهور و بروزش در تجمعات مختلف است. تعداد نفراتی که در پی پاسخگویی به شبهات والقائات جریان فکری مهاجم به مبانی ارزشی و تلاش برای تبیین مبانی نظری خود هستند از تعداد نشریات جریانات مخالف نیز کمتر است...

اما آیا آینده نیز همین قدر تاریک است

قطعا پاسخ منفی است چرا که سیاهی لشگر این جریان بویژه پس از ۳ تیر در حال باز تعریف و رجعت به مبانی فکری اسلام ناب و ارزش های انقلاب است و در حال تحرک و پویایی روز به روز و هر چند کند بر این بر تعدادشان افزوده میشود و هرچند گویی دستی بیرونی بر آنست که این نیروی جوان دانشگاهی را در مسائل سیاسی عوام نگه دارد و از بصیرت پیداکردن آنها بر حذر دارد...

اما آینده از آن حزب اللهی هاست

ما هم داریم باز تعریف میشویم که عبارت درست ترش اینست خودمان را به خریت میزنیم که بله دوستان از عملکرد هشت ساله شان توبه کرده اند و به اصالتشان بازگشته اند و دم از خط امام میزنند. و اینها همان خط امامی هایی نیستند که روزگاری دم از سپردن اندیشه های امام به موزه میزدند و امروز بازگشت به اندیشه های امام را هوار میکشند که راه رهایی همان حضرت روح الله است و الخ

داغ ما در هجر رهبر کمتر از یعقوب نیست                        او پسر گم کرده بود و ما پدر گم کرده ایم

کمتر از دو هفته فرصت باقیست

مجلس ضد قانون اساسی را منحل کنید!